วันเสาร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ขโมยขึ้นบ้าน
วันนี้ขโมยขึ้นบ้านผมน่าจะเป็นเวลาประมาณ เที่ยงคืนถึงตีห้า รถมอเตอร์ไซค์หายหนึ่งคัน เงินสดหายประมาณหนึ่งหมื่น บัตรทั้งหมดหาย เช่น ATM บัตรประชาชน ใบขับขี่มอเตอร์ไซค์และรถยนต์ บัตรประกันสังคม บัตรประกันชีวิต แต่ในความโชคร้ายก็มีความโชคดีอยู่บ้าง เช่น คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คไม่หาย เพราะอยู่อีกห้องหนึ่ง มอเตอร์ไซค์อีกหนึ่งคันก็ไม่หาย รถยนต์ 2 คันก็ยังอยู่ พ่อไม่ถูกทำร้าย เพราะพ่อต้องตื่นมาฉี่ทุกๆ 2-3 ชั่วโมง เสียดายเงินมากแต่ก็ไม่รู้ทำอย่างไร บัตรทั้งหมดต้องทำใหม่ แจ้งความแล้วไม่รู้จะจับขโมยได้หรือไม่ มีบทเรียนคือเก็บเงินที่ลิ้นชักไม่ได้ล๊อคกุญแจและเก็บไว้จำนวนมาก กุญแจมอเตอร์ไซค์ไม่เก็บติดไว้กับมอเตอร์ไซค์ บ้านไม่มีเหล็กดัดเพราะคิดว่าคงไม่มีขโมย เป็นบทเรียนที่มีราคาแพง จะจำไว้เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดอีก
วันเสาร์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2553
ผมจะเป็นคนดี
เป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่อยากให้คุณซื้อมาอ่านเพราะเป็นชีวิตของคุณวิกรม เจ้าของนิคมอุตสาหกรรม อมตะนคร ซึ่งดีมากๆ ถ้าไม่มีเงินซื้อหนังสือผมขอแนะนำให้ฟังในเว็ปนี้ครับ http://www.ijigg.com/songs/V27GB4FP0
ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเว็ปนี้จะมีอายุสั้นหรือยาว ดังนั้นถ้าได้เข้าไปฟังและไม่สามารถฟังได้ต้องขอโทษด้วยครับ แต่ถ้าได้ฟังขอให้ฟังให้จบเร็วๆ เพราะเว็ปอาจ error บางเวลาหรือบางวัน ขอให้ได้รับประโยชน์จากการฟังนะครับ
ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเว็ปนี้จะมีอายุสั้นหรือยาว ดังนั้นถ้าได้เข้าไปฟังและไม่สามารถฟังได้ต้องขอโทษด้วยครับ แต่ถ้าได้ฟังขอให้ฟังให้จบเร็วๆ เพราะเว็ปอาจ error บางเวลาหรือบางวัน ขอให้ได้รับประโยชน์จากการฟังนะครับ
วันพฤหัสบดีที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2553
ความจริง ความหวัง ความสำเร็จ
ความจริงของผม คือพนักงานบริษัท ที่มีตำแหน่งผู้จัดการแผนก ฟังดูเหมือนดี แต่เมื่อเปรียบเทียบกับผู้จัดการแผนกบริษัทอื่นๆ ผมเป็นคนที่มีความสามารถน้อยมาก แต่เมื่อผมอยู่บริษัทที่ผมทำอยู่ผมเป็นผู้มีความสามารถระดับต้นๆ ของบริษัท ผมควรจะภูมิใจดีไหม แต่มันก็คือความจริง ความหวังของผมคืออยากพูดภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นได้ พยายามมาหลายปีแต่ยังเท่าเดิมไม่เก่งขึ้นหรืออาจแย่กว่าเดิมอีก พยายามศึกษาด้วยตัวเอง อ่านเยอะๆ ทำข้อสอบเยอะๆ ตื่นเช้าเพื่ออ่านหนังสือ แต่ก็ไม่เก่งขึ้น หรือเพราะยังพยายามไม่พอ ส่วนเรื่องสุดท้ายคือความสำเร็จ อะไรคือความสำเร็จ มีตำแหน่งสูงขึ้นใช่ไหม ตอบอยากได้เงินเดือนสูงขึ้นมากกว่า หรือพูดภาษาอังกฤษ และความญี่ปุ่น ได้ (หมายถึงใช้งานได้ถ้าคล่องก็จะดีมาก)
ส่วนความหวังสุดท้ายที่ยังไม่ได้ทำได้แต่คิด คือแต่งงานมีลูก ซึ่งถ้าทำได้ก็จะถือเป็นความสำเร็จของผมครับ
ส่วนความหวังสุดท้ายที่ยังไม่ได้ทำได้แต่คิด คือแต่งงานมีลูก ซึ่งถ้าทำได้ก็จะถือเป็นความสำเร็จของผมครับ
วันอาทิตย์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2553
ความจำสั้น แต่สันหลังยาว
ที่ตั้งหัวข้อนี้เกิดจากนิสัยของผมเอง ซึ่งมีหนังสืออ่านมากมาย แบบฝึกหัด หรือ test ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น แต่ผมขี้เกียจเอง มีคนเคยบอกผมว่าถ้าอายุมากความจำจะไม่ดีเท่าคนอายุน้อย แต่ถ้ามีความจำสั้นแต่ขยันก็สามารถเก่งได้ ปีนี้อายุมากขึ้น ก็ขี้เกียจมากขึ้นด้วย ถ้าวันนี้จะปรับปรุงตัวจะทันไหมก็ไม่แน่ใจ แต่จะทำให้ได้ ขอยืนยันครับ
วันศุกร์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2553
อ่านการ์ตูนญี่ปุ่นฉบับภาษาอังกฤษ
การอ่านเป็นทักษะที่สำคัญแต่ถ้าไม่มีอะไรน่าสนใจ ทำให้อ่านไม่ได้นาน วันนี้ผมพบเว็ปหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นแต่เป็นฉบับภาษาอังกฤษ อ่านแล้วสนุกมาก เพราะเป็นเรื่องที่สนุกและเราคุ้ยเคยกัน เช่น Doraemon, Dragron ball , Death Note , Jo Jo , Naruto อ่านจบได้ทักษะการอ่านสนุกไม่น่าเบื่อ เข้าไปอ่านที่ http://www.onemanga.com
วันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
วางแผนการเรียนภาษาและการสอบ
หลังจากไม่ได้เขียนบทความมา 2 เดือน เพราะไม่รู้เขียนอะไรรวมถึงต้องไปหาหมอและมีงานยุ่งรวมถึงการขี้เกียจอ่านหนังสือ ตอนนี้เลยตอนหาจุดมุ่งหมายในการเรียนและการสอบ โดยจะเริ่มต้นวันที่ 1 มีนาคม 2553 โดยตั้งแผนการอ่านภาษาญี่ปุ่นและทำการสอบวัดระดับ N3 ในวันที่ 4 กรกฏาคม 2553 และการสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นเชิงปฏิบัติการ ระดับ E ภายใน เดือนมิถุนายน รวมถึงการเรียนภาษาญี่ปุ่นภายในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคมนี้ รวมถึงการวัดความสามารถภาษาอังกฤษด้วย จึงประกาศไว้เพื่อให้ทุกคนรู้เป้าหมาย และต้องทำให้ได้ สู้ๆๆๆๆ
วันพุธที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ถ้ามีคำถามว่าจำเป็นต้องมีคู่ไหม? คุณจะตอบอย่างไร
ถ้ามีคำถามว่าจำเป็นต้องมีคู่ไหม?ผมคงตอบว่าจำเป็นเพราะทุกคนต้องมีครอบครัว แต่ตอนนี้อายุ 39 ปีแล้วยังไม่มีครอบครัวเลย อาจเป็นเพราะตอนที่มีพร้อมทุกอย่างไม่ได้มีความสนใจที่จะหาคู่ แต่ตอนนี้อยากมีคู่แต่ไม่พร้อม เคยคิดดูว่าถ้าคนเราจะแต่งงานได้ต้องมีปัจจัยอื่นไหมนอกจากความรัก ผมว่ามีอีกมากมาย และที่สำคัญที่สุดก็คือเงิน อย่างเช่น จะต้องเสียสินสอดเท่าไรในการขอสาว น่าจะประมาณ 300,000-500,000 บาท ในความคิดของผมไม่ชอบเรื่องเงินสินสอดเพราะเหมือนกับการซื้อขายคนมากกว่า ทำไมชาติตะวันตกไม่มีค่าสินสอดเลย เขาก็อยู่กันได้ ผมมีเพื่อนฝรั่งมารักสาวไทย พอไปขอสาวไทยฝ่ายหญิงเรียกค่าสินสอดแพงมาก เขาบอกผมว่าเมืองไทยการแต่งงานคือการซื้อขายหรือ ดังนั้นเมื่อเขาแต่งงานกับคนไทย เขาจะถือว่าเขาเป็นเจ้าของชีวิตคนคนนั้นเพราะเขาแลกมาด้วยเงินสินสอด มาพูดกันเรื่องความรักกัน ถ้าเราจะรักกันปัจจัยแรก น่าจะเป็นหน้าตา ปัจจัยที่สองก็คือการเงิน ถ้ายังมีอายุระหว่าง 20-29ปี จะเลือกหน้าตากับการเงินไปพร้อมกัน ถ้า 30-35ปี น่าจะเลือกการเงินเป็นหลัก ถ้าเกิน 35ปีแล้ว ก็คงไปเลือกมาก ขอไม่ให้เป็นเกย์หรือทอมก็พอ ผู้ชายชอบผู้หญิงจาก หน้าตา นิสัย ฐานะ ความฉลาด ตามลำดับ ผู้หญิงชอบผู้ชายจาก ฐานะ ความฉลาด หน้าตา นิสัย ตามลำดับ ทั้งหมดนี้เป็นความคิดเห็นขอผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้น ซึ่งอาจจะไม่ถูกหรือผิดเสมอไป
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)